Αστική Αναζωογόνηση

Η σχεδιαστική προσέγγιση για τους ανοιχτούς χώρους στις επιλεγμένες τοποθεσίες, με στόχο την αστική αναζωογόνηση και την περιβαλλοντική αναβάθμιση, επικεντρώνεται στο μικροκλίμα και την βελτίωση της άνεσης στους υπαίθριους χώρους, τη βιώσιμη αστική κινητικότητα, την εξασφάλιση προσβασιμότητας, την κοινωνική ενσωμάτωση και την ανάπτυξη των αστικών υποδομών. Η ενσωμάτωση λύσεων με βάση τη φύση και η εφαρμογή μέτρων πράσινων και μπλε υποδομών για την οικοδόμηση της ανθεκτικότητας στην κλιματική αλλαγή και την προώθηση της βιοποικιλότητας στο αστικό περιβάλλον, αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες του σχεδιασμού για τη διασφάλιση της αναζωογόνησης του δημόσιου χώρου και τη βελτίωση του μικροκλίματος, καθώς και για τον περιορισμό της έντασης του φαινομένου της αστικής θερμικής νησίδας και την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής. Η στρατηγική σχεδιασμού στοχεύει στην αντιμετώπιση τεσσάρων κρίσιμων ζητημάτων που εντοπίζονται στην πόλη ως αποφασιστικής σημασίας για την επίτευξη των στόχων αναζωογόνησης και ανθεκτικότητας, οι οποίοι περιλαμβάνουν κλιματικές παραμέτρους, βιώσιμη κινητικότητα, εμπλοκή της τοπικής κοινότητας και διαχείριση φυσικών πόρων.

  • Κλίμα: βελτίωση του μικροκλίματος και των συνθηκών άνεσης των πεζών, μείωση της θερμοκρασίας τη θερινή περίοδο και διαχείριση της απορροής των όμβριων υδάτων
  • Κινητικότητα και υγεία: βελτίωση της κινητικότητας των πεζών με ασφάλεια, σε χώρους αυξημένου πρασίνου και περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης με μικρότερη ατμοσφαρική ρύπανση
  • Συμμετοχή της τοπικής κοινότητας: πρόβλεψη για τη διασφάλιση της συνεργασίας και την υιοθέτηση μέτρων από τους κατοίκους και τους χρήστες της κάθε περιοχής
  • Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και διαχείριση απορριμμάτων: ενσωμάτωση σημείων διαχείρισης τοπικά σε δημόσιους υπαίθριους χώρους.

Η μεθοδολογία για τον σχεδιασμό και την αξιολόγηση των προτεινόμενων παρεμβάσεων στους επιλεγμένους δημόσιους χώρους εξετάζει αρχικά τις υφιστάμενες ρυθμίσεις σχετικά με τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά τους και αξιολογεί τις συνθήκες του μικροκλίματος μέσω επιτόπιων παρατηρήσεων και αναλυτικών εργαλείων προσομοίωσης. Οι αποφάσεις σχεδιασμού δίνουν έμφαση στη βελτίωση συγκεκριμένων πτυχών της μορφολογίας του ανοιχτού χώρου, των υλικών, των λειτουργιών, της βλάστησης, των στοιχείων του νερού και των παραμέτρων του μικροκλίματος, καθορίζοντας ποσοτικούς και ποιοτικούς στόχους που μπορούν να επιτευχθούν μέσω συγκεκριμένων παρεμβάσεων. Στη συνέχεια, οι προτάσεις σχεδιασμού επανεξετάζονται μέσω προσομοιώσεων και σε σύγκριση με τις αρχικές συνθήκες, για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των προτεινόμενων μέτρων και την πιθανή βελτίωση των μικροκλιματικών παραμέτρων και των δεικτών άνεσης.